«Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί…»

«Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί…»

Καινούρια άλμπουμ και συναυλίες καλλιτεχνών μέσα από τον… άλλον κόσμο. Δεν πρόκειται για μακάβριο αστείο. Στο Λονδίνο ανακοινώθηκαν δύο συναυλίες του Έλβις Πρίσλει, ενώ τη Δευτέρα κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ ο Τζίμι Χέντριξ . Σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του. Ήδη τον προηγούμενο μήνα, έβγαλε τα νέα του τραγούδια και ο Τζόνυ Κας.

Τουλάχιστον αυτός αποχαιρέτησε τα εγκόσμια πιο πρόσφατα. Και δεν είναι οι μόνοι νεκροί φίλοι που… επιστρέφουν. Οι εξαιρετικά δημοφιλείς ράπερ 2 Pac και Notorious B.I.G. «επιστρέφουν» τακτικά με καινούριες τους δουλειές, αν και απεβίωσαν εδώ και μια δεκαπενταετία.

Πότε πρόλαβαν να γράψουν τόσα πολλά τραγούδια αφήνοντάς τα ως… κληρονομιά στις επερχόμενες χιπ-χοπ γενιές, ένας Θεός το ξέρει ή, μάλλον, ένας διάβολος, αφού αμφότεροι δολοφονήθηκαν. Πάλι καλά που στην συναυλία των Doors πριν από χρόνια στο Λυκαβηττό, δεν είδαμε τον ίδιο τον Τζιμ Μόρισον αναστημένο, αλλά ένα πιστό αντίγραφό του. Μόνο ο Μάικλ Τζάκσον έχει ξεφύγει μέχρι στιγμής. Όχι ότι δεν είχαμε και από αυτόν μία, μετά θάνατον, ταινία και δισκογραφική κυκλοφορία με τις πρόβες των συναυλιών που ετοίμαζε.

 «Ο Έλβις Πρίσλει θα δώσει δύο συναυλίες και θα τραγουδήσει όλες τις μεγάλες του επιτυχίες». Οι γιγαντοαφίσες στο 02 του Λονδίνου και οι διαφημιστικές καταχωρήσεις σε περιοδικά και εφημερίδες μοιάζουν να έρχονται από τη ζώνη του λυκόφωτος. Ο Έλβις live. Πώς; Με έναν συνδυασμό βίντεο και ζωντανής ορχήστρας. Στο μέσο της σκηνής, όπως αναφέρεται, θα στηθεί ένα τεράστιο βίντεο γουόλ, μέσα από το οποίο θα τραγουδάει ο Έλβις αυτοπροσώπως. Μπροστά θα υπάρχει η ορχήστρα με 21 μουσικούς (αυτοί… ζωντανοί) μερικοί εκ των οποίων συμμετείχαν και στην αρχική μπάντα του καλλιτέχνη. Οι εμφανίσεις του Έλβις προέρχονται από διάφορα live του- αφαιρέθηκαν όλοι οι πρόσθετοι ήχοι εκτός από τα φωνητικά. Θα ακουστούν φυσικά και κάποια ακυκλοφόρητα τραγούδια, ενώ θα προβάλλεται ανέκδοτο κινηματογραφικό υλικό. Αυτόγραφα, όχι, στο τέλος δεν προβλέπονται. Καινούριο άλμπουμ όπως προγραμματίζεται και με τραγούδια του Χέντριξ. Το «Valleys of Neptune», με 12 ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις του 1969. «Ο αδελφός μου στο στούντιο ένοιωθε όπως στο σπίτι του» είπε επί τη ευκαιρία στο περιοδικό Rolling Stone η εξ αγχιστείας αδελφή του τροβαδούρου. « Το Valleys of Neptune αποδεικνύει κατηγορηματικά ότι ήταν πρωτοποριακός και στην ηχογράφηση, όπως ήταν και ως κιθαρίστας».

Τα τραγούδια έχουν υποστεί νέα επεξεργασία ήχου από τον Έντι Κράμερ, τον παραγωγό του κλασικού άλμπουμ του Τζίμι, «Electric Ladyland». Συμμετείχαν κάποια από τα αυθεντικά μέλη των « Experience» αλλά και ο καινούριος, τότε, μπασίστας του γκρουπ Μπίλι Κοξ. «Δημιουργήθηκαν προβλήματα μεταξύ των μουσικών τότε. Οι ηχογραφήσεις αποτυπώνουν ακριβώς το κλίμα κείνης της μεταβατικής περιόδου στην καριέρα του Τζίμι» είπε ο μουσικός Τζον Μακ Ντέρμοτ, συγγραφέας του « An illustrated Experience», ενός βιβλίου για τη ζωή του Χέντριξ. «Πρόκειται στην ουσία για την τεκμηρίωση μίας σπουδαίας εποχής στην καριέρα του, λίγο μετά την κυκλοφορία του «Electric Ladyland». Στο άλμπουμ περιλαμβάνεται μία διαφορετική εκτέλεση του κλασικού «Fire», καθώς και μία κιθαριστική, ινστρουμένταλ διασκευή του « Sunshine of your love» των Cream. Στα σκαριά βρίσκεται και η κυκλοφορία ενός ακόμα άλμπουμ με ακουστικά κομμάτια.

Όσο για το νέο δίσκο με ακυκλοφόρητα κομμάτια του Τζόνυ Κας, τον έκτο στη σειρά των American Recordings με παραγωγό τον Ρικ Ρούμπιν, κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου, την ημέρα των γενεθλίων του. Ο τίτλος του, σαρκαστικός: “American VI: Ain’ t No Grave”. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε τους τελευταίους μήνες της ζωής του Αμερικανού τροβαδούρου, όταν ήταν ήδη πολύ άρρωστος και μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο. «Είχε πια συμβιβαστεί με την ιδέα του πόνου» λέει ο Ρούμπιν. «Όταν κατάλαβε ότι θα πεθάνει σύντομα, ένιωθε πολύ ήρεμος». Ο Τζόνυ έχασε τη μάχη με τη ζωή στις 12 Σεπτεμβρίου του 2003, τέσσερις μόλις μήνες μετά το χαμό της αγαπημένης του συντρόφου Τζουν Κάρτερ. Στο άλμπουμ ακούγεται πρώτη φορά το «Redemption Day» της Σέριλ Κρόου και το «For the Good Times» του Κρις Κριστόφερσον.

ΣΧΟΛΙΟ :ΑΘΗΝΑ Πρόκειται, άραγε, για μια προσπάθεια προσωρινής αναβίωσης των αγαπημένων «θρύλων» της παγκόσμιας μουσικής σκηνής ή για μια κερδοσκοπική υπερβολή της μουσικής βιομηχανίας; Ποιος είναι ο σκοπός, να μην ξεχάσουμε εμείς ή να κερδίσουν αυτοί; Μάλλον και τα δύο. Το τερπνόν, άλλωστε, μετά του ωφελίμου. Αιωνία, λοιπόν, η μνήμη σε αυτούς και… ζωή σε μας!

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ :ΑΘΗΝΑ 

ΠΗΓΗ: Άρθρο του Δημήτρη Κανελλόπουλου από το ένθετο περιοδικό 7 ( Νο 434, 14/3/10) της εφημερίδας «Κυριακάτικη».